Waarom ik vertalen zo leuk vind

En waarom ik wat minder gemakkelijk blog

Deze post is eigenlijk een vorm van uitstelgedrag. Maar ik merk dat ik ondanks mijn goede voornemens en ontdekking van laatst nog niet zo heel heel lang geleden, nog niet heel veel verder ben met mijn bloggen. Niet getreurd, komt goed. Maar ik ben op dit moment weer druk bezig met vertalen. Ja, er is altijd wat te vertalen omdat slechts rond de 100 van de ruim 160 boeken van Captain Johns in het Nederlands zijn verschenen.

Iedere keer vind ik het weer geweldig leuk en slokt het me qua vrije tijd volledig op. Het past helemaal bij me. Met taal bezig zijn. Je dienstbaar opstellen (hoop ik), aan toekomstige lezers en aan de auteur. En met dat laatste stip ik een cruciaal verschil aan met bloggen. Mijn blogs mag ik helemaal zelf schrijven, al heb ik regelmatig, zoals vandaag, wat hulp wat hulp bij het onderwerp, maar toch.

Bij vertalen echter ligt er al veel meer vast. Een boek of in ieder geval een tekst van de auteur of van je medevertaler(s). Ik hoef ‘alleen maar’ te vertalen of na te lezen en te corrigeren. En dat vind ik wel zo prettig. Het vanuit het Engels zoeken naar een zo goed mogelijke weergave in het Nederlands: heerlijk. Blijven slijpen, nadenken, herlezen, overleggen, opzoeken, corrigeren, tot aan drukproefcorrecties, die door het werken vanaf papier vaak meer correcties opleveren dan voorzien. Ja, als ik met al die dingen bezig ben dan voel ik mij soms bijna de koning te rijk dat er nog zo’n mooie stapel boeken van Captain Johns te vertalen valt.

En natuurlijk blijf ik bloggen, ook dat vind ik veel te leuk.

~ ~ ~ ~

#SG16 Iedere dinsdag geeft een Carel een woord op uit spreekwoorden en gezegden waar je dan over kunt bloggen.

3 andere manieren om pagina’s ontoegankelijk te maken

Zaterdag schreef ik dat je door de includes map buiten de www/public_html map te plaatsen, een map hoger dus, een mooie manier hebt om ervoor te zorgen dat bestanden die je opneemt als onderdeel van andere pagina’s niet als zelfstandige pagina’s te benaderen zijn. Gisteravond meende ik te ontdekken dat dat voor deze website niet lukte.

Het ging althans niet via WinSCP, maar ik ontdekte net pas dat het wel ging ik de file manager van het beheer systeem van de website gebruikte.  Ondertussen had ik al al drie andere oplossingen gevonden. Die schrijf ik maar gauw op voordat ik ze vergeet.

Methode 1: .htaccess

De eerste methode is waarschijnlijk de eenvoudigste. Stel dat je de map onzichtbaar niet benaderbaar wilt hebben. Je plaatst dan in die map het bestandje .htaccess. Dat wil zeggen: beginnen met een punt en eindigen zonder extensie. Dat bestandje heeft maar 1 regel nodig:

deny from all

De methode werkt prima, maar heeft als nadeel dat het er gebruikersonvriendelijk uit ziet. Kijk maar:


Forbidden

You don’t have permission to access /wachtwoord/ on this server. Additionally, a 403 Forbidden error was encountered while trying to use an ErrorDocument to handle the request.


Methode 2: gebruik functies

Methode 2 levert een blanco scherm op. Zie dit voorbeeld. De pagina bevat echter wel code. Maar die code maakt onderdeel uit van een functie en het resultaat van de functie is pas zichtbaar als de functie aangeroepen wordt, wat hier dus niet is gebeurd. Dit principe kun je gebruiken om de van inhoud van pagina’s in een includemap onzichtbaar te maken. Je neemt het bestand op in een pagina en roept vanaf die pagina de functie pas aan. Je kunt het ook gebruiken als je alleen HTML hebt. Je maakt dan als volgt een functie aan:

function htmlWeergeven() {
echo '
<p>Hier plaats je alle html code</p>
';
}

PHP code is nooit zichtbaar en een browser in de code de opdracht is gegeven HTML output te generen, bijvoorbeeld met het commando echo, zoals hierboven.

Methode 3: gebruik het verschil in URL

Dit vind ik zelf de leukste methode omdat je hiermee de vrijheid hebt om zelf te bepalen wat je bezoeker te zien krijgt.

Waar het bij deze methode om draait, is dat de bestanden toegankelijk moeten zijn als ze ingevoegd zijn, met ofwel include of met require. Benader je het losse bestand dan dient het bestand niet toegankelijk te zijn. Het draait om de url. Als een bestand ingevoegd is, heeft het geen zelfstandige url. Als je bestand zelf benadert, krijg je bijvoorbeeld deze url:
http://webdevelopmentuitdagingen.nl/oefenpaginas/includes/verbergen.php

Het gaat om  de map includes. Die wil ik ontoegankelijk maken. In PHP kun je met verschillende functies urls uitlezen.  De code die daarvoor zorgt in bovengenoemd bestand is:


$url = $_SERVER['REQUEST_URI'];
$url = explode('/', $url);
print_r($url);

In de eerste regel wordt de url van het bestand als tekst (string) opgeslagen opgeslagen in de variabele $url. De 2 regel maakt losse blokken van de url met de / als scheidingsteken en de derde regel toont die losse blokken; of array elementen, om ze hun juiste namen te geven. De print_r regel toont de array op het scherm en moet weg voor je het bestand daadwerkelijk uploadt.

Je kunt nu een voorwaarde maken op basis van de url. Array element nummer 2 van $url is includes. Dat kun je bevragen:

if ($url[2]=='includes') {
		echo '<h1>Excuses</h1><p>Deze pagina is helaas
 niet beschikbaar. Klik 
<a href="http://www.webdevelopmentuitdagingen.nl">hier
</a> om terug te gaan naar de site.<p>';
		exit();
	}

Binnen dat echo is natuurlijk alles mogelijk. Maar je kunt ook automatisch doorlinken door in plaats van echo header('Location:http://www.webdevelopmentuitdagingen.nl'); op te nemen. Voor die header mag echter geen enkele code ge-echo’d. worden, zelfs geen spatie of nog erger html code die niet gemaakt is door PHP.

Typ overigens niet Loation i.p.v. Location, een tikfout die mij nogal eens overkomt. De hoofdletter, de () en de aanhalingstekens zijn verplicht, net als de puntkomma aan het einde.

Het commmando exit() zorgt ervoor dat alle code die hierna komt niet meer uitgevoerd wordt, hetzij PHP, hetzij HTML/JavaScript. En exit() werkt ook voor de pagina waarin het bestand eventueel ingevoegd wordt.

Het mooie van dit script op basis van if ($url[2]=='includes') is dat je de conditie zo in kunt vullen als je zelf wilt en dat je ook helemaal zelf kunt invullen wat er gebeurt als niet aan de conditie wordt voldaan. Je kunt bij wijze van een spreken een pseudo-404-pagina ontwerpen als je daar zin in hebt. Of een mooie easter egg verstoppen.

En het allerleukste?

Je kunt dit script uiteraard met een simpele regel code ‘includen’ of ‘requiren’ in alle bestanden waarvan je inhoud wilt verbergen.

Have a break

Hoe vaak ik het nu al wel niet heb gemerkt sinds ik het hoorde in de MOOC Learning How to Learn en bovendien daarna nog las in A Mind for Numbers van Barbara Oakley en tot slot ook nog eens gemerkt heb wat een prachtig neveneffect het is van elke dag wandelen, toch schijn ik hardleers te zijn. Bovendien had ik vanmiddag al een uur gewandeld dus daar schoot ik vanavond niks mee op.

Ik was bezig de challenges die bij die The Complete Web Developer Course van Rob Percival op Udemy over te zetten van dit domein naar www.webdevelopmentuitdagingen.nl. Aan die cursus was ik begonnen omdat mijn recentste werkgever vroeg of ik mij in PHP wilde verdiepen. Dat wilde ik wel, maar dan wilde ik ook kennismaken met andere JavaScript en jQuery. Het kwam er niet echt van omdat mijn baan tot een einde kwam maar in de tijd dat ik mij op een vervolg van mijn carrière oriënteerde, heb ik wel die cursus gevolgd en de opdrachten gemaakt.

Die was dus over aan het zetten. Maar het lukte maar niet om de MySQL challenge werkend te krijgen en het was me vrijwel meteen duidelijk dat er geen verbinding gemaakt werd met de tabel in de vers aangemaakte database. En wat ik ik knipte en plakte, het lukte niet. Tot ik eindelijk even pauzeerde en een ingeving kreeg. Als ik die tabel nou eens uit de database zou halen en gewoon ergens een WordPress installeerde. Zo gezegd, zo gedaan. Maar bij het installeren kon ik in eerste instantie geen verbinding maken met de database. Gelukkig had ik nog andere instellingen en daarmee werkte het wel.

Gelukkig bleek hiermee ook het probleem van mijn MySQL challenge opgelost te zijn. Met de gegevens van WordPress meldde mijn testbestandje dat er verbinding kon worden gemaakt met de database. WordPress deïnstalleren en testen of de MySQL challenge nu wekt: ja dus.

Geleerde les: op tijd pauzeren

Ik moet nog wat inleidende teksten teksten schrijven, dan pas ik de site weer aan.

Include en require

Web development uitdagingen

Na het stellen van mijn opdracht in de vorige aflevering van deze serie had ik ook de opdracht die ik daarna wilde uitvoeren al snel in gedachten. Ik heb nu besloten beide opdrachten om te draaien. Ik was van plan om eerst de site van inhoud te voorzien en daarna te zorgen voor een goede paginastructuur.

Bij nader inzien lijkt me dat een onlogische volgorde. Het toevoegen van pagina’s gaat namelijk een stuk efficiënter als je eerst zorgt voor een goede paginastructuur. Op die manier hoef je per pagina zo weinig mogelijk te wijzigen.

Een stukje geschiedenis

Een webpagina bestaat voor een groot deel uit onderdelen die voor elke pagina hetzelfde zijn. Denk een een header, een menu en een footer. Alleen het gedeelte met de inhoud van een pagina is steeds verschillend. Voordat dynamische websites opkwamen kon je in HTML dergelijke onderdelen in je site zetten met frames en een frameset. Belangrijk nadeel van deze techniek is dat leessoftware voor blinden een slechtzienden er niet mee overweg, wat waarschijnlijk een reden is geweest waarom de frame techniek geen onderdeel meer uitmaakt van HTML5.

Enter PHP

Tegenwoordig los je bovengenoemd scenario op met wat server side includes worden genoemd. Je maakt dan losse pagina’s voor je footer, je menu enz. en die voeg je dan op de plek waar ze in pagina moeten toe aan de code. Voor web development uitdagingen pagina betekende dat ik de werkende index.php pagina heb gepakt en daar de header, het menu, de footer en de aside van mee gemaakt heb. Voordeel van deze  aanpak is dat ik dus niet op 10 pagina’s het menu moet aanpassen, maar alleen maar menu.php.

Pagina’s in een andere pagina opnemen gaat heel makkelijk met include. Mocht een in te voegen deel van een pagina nu essentieel zijn voor de werking van de pagina dan heb je daar de functie require voor. In dat geval zal de pagina niet werken als het benodigde bestand ontbreekt. Van beide functies heb je ook een _once variant. Die is handig om te voorkomen dat je 2 keer een include opneemt waarin je een functie definieert. Een functie mag namelijk maar een keer gedefinieerd worden.

Includepad

Het is gebruikelijk de losse in te voegen bestanden in een includes map te zetten. Bijvoorbeeld www.example.com/includes/menu.php. Nadeel van deze werkwijze is dat het menu los van de site waar het bijhoort  te benaderen is. Je kunt er ook voor kiezen om je includes op te slaan in de map boven je www (root) map. Je verwijst dan als volgt vanaf de root ../includes.menu.php. Het menu wordt nu keurig opgenomen in de site maar is door bezoekers niet meer los te benaderen.

Benieuwd naar het resultaat tot nu toe? Klik op de schermafbeelding van de website. Die geeft overigens niet de actuele situatie weer.

Volgende uitdaging:

Lege pagina’s vullen.

If else

if else

Als je mijn blog vaker leest, dan weet je misschien dat ik bezig ben met een omscholingstraject richting web development. Dat gaat prima maar binnenkort meer daar over.

Net viel me echter een bekend patroon op. Of beter gezegd, het viel me op dat mijn beslissingsproces over de vraag of ik vandaag wel of niet blog sterk lijkt op de manier waarop een computer keuzes maakt. In wezen is er daarbij alleen ja of nee en dat ja of nee wordt bepaald door allerlei voorwaarden – waaraan wel of niet wordt voldaan.

Als dit of dan voert de computer een bepaald codeblok uit. Wordt aan een voorwaarde niet voldaan, dan wordt er geen of een ander stuk code uitgevoerd.

En eigenlijk blog ik vaak op dezelfde manier

Ik stel allerlei voorwaarden. Als ik een onderwerp heb, als ik tijd heb, als ik vandaag niet heb toegegeven aan allerlei slechte gewoontes; dan blog ik. Voldoe ik aan al die voorwaarden niet, dan treedt de else constructie in werking: ik blog vandaag niet.

Vandaar dat het dus nog niet echt wil vlotten met de activiteit op dit blog. En dan zit me behoorlijk dwars. Daar dacht ik dus vanmorgen al nieuwsbrief lezend over na. Eigenlijk gaan van de dingen die ik vaker wil doen vooral die dingen me gemakkelijk af waar ik geen voorwaarden aan heb gekoppeld en en waar ik mee ben begonnen terwijl ik mee las met het project over het aanwennen van gewoontes waar Peter vorig jaar over blogde aan de hand van het Zen habits boek van Leo Babauta.

Grote verschil: geen voorwaarden maar gewoon doen.

En dat me ook voor dit blog een goede insteek. Dus laat ik voortaan mijn if (voorwaarde) {doe dit;} (else {doe dat;}) constructies aan de programmeertalen en zijn schrijfvoorwaarden op dit blog hopelijk taboe.

@foto VIA PIXABAY met CC0 verklarinG

#WOT 30 Concept

Het eerste Biggles-boek dat ik vertaalde, The Boy Biggles, verhaalde onder andere Victoria_Cross_Medal_Ribbon_&_Barover iemand die het Victoria Cross had ontvangen. In mijn vertaling kende ik deze persoon prompt het Ijzeren Kruis toe. De onderscheiding van de (latere) vijand. Gelukkig zag ik het tijdig en staat het alleen in een concept. Jeugdig enthousiasme zullen we maar zeggen. Toch blijkt ieder boek weer dat er toch nog bepaalde dingen verder komen dan de diverse concepten, hoe vaak mijn medevertaler(s), bestuursleden  of ik het ook herlezen. Ik kan meestal wel een verklaring voor de foutjes vinden zodat ik er lering uit kan trekken, maar toch.

Ook dit blog ziet er in concept heel anders uit dan in de harde werkelijkheid. Zo had ik een week of vier terug stoute plannen: ik ging weer meedoen aan #WOT, aan #SG16, aan #50books en ik zou wekelijks een blogpost schrijven over mijn nieuwe opleiding tot webontwikkelaar en ook wekelijks nog eentje over hoe ik leer. Het concept was prachtig, ik vergat alleen dat ik de blogposts ook nog daadwerkelijk moest schrijven.

Daarnaast zat ik een beetje met mezelf in de knoop omdat mijn betere ik niet genoeg op mijn werkelijke ik leek, maar hopelijk kan ik daar nu langzaam verandering in gaan brengen. Ideeën genoeg om over te bloggen omdat het prima gaat op mijn opleiding en ik van mezelf weet dat ik beter leer als ik het nog eens opschrijf/uitleg. Webruimte heb ik alvast zodat het dit blog niet in de weg zit.

De weg van concept naar realiteit mag er dan een zijn vol hobbels, maar juist die hobbels maken de reis leerzaam. En bovendien heeft Raymond groot gelijk: kennis delen is fijn.

Deze blogpost maakt deel uit van #WOT: Write on Thursday. Iedere donderdag een woord van Martha/DrsPee om over te bloggen of vloggen.

~ ~ ~ ~

Bron afbeelding: Wikipedia.

Mobile first met een kleurtje

Web development uitdagingen

De uitdaging die ik mijzelf stelde in de eerste aflevering van deze nieuwe serie over de vorderingen die ik maak tijdens mijn opleiding tot webontwikkelaar was om een website te bouwen. De serie heet Web development uitdagingen en toen bleek dat het bijbehorende domein nog vrij was, heb ik dat maar snel geregistreerd.

Het resultaat van uitdaging 1 is dan ook te bewonderen op dat nieuwe domein. Dat geeft mij de vrijheid om te oefenen zonder dat ik mijn blog in de weg zit. Neem vooral even een kijkje, ik loop niet weg.

De uitdaging die ik mij hier stelde viel uiteen in een tweetal deeluitdagingen:

  1. Ontwerp een pagina die responsive is. Of te wel een pagina die er op elk formaat scherm goed uitziet. Natuurlijk had ik het mezelf makkelijk kunnen maken door uit te gaan van een kant-en-klaar Bootstrap ontwerp maar daarmee zou de uitdaging een stuk minder interessant zijn. Het was er mij juist om te doen om een zelf van de grond af een responsive website te bouwen en zo toe te passen wat ik tijdens mijn opleiding heb geleerd.Gelukkig blijkt responsive design niet heel ingewikkeld. Het geheim zit hem vooral in de grid en de media queries. Het eerste is een matrix waarmee je een scherm onderverdeelt in vlakken. Bij grid systems als Bootstrap zijn dat er meestal 12. Een pagina is dan opgebouwd uit rijen met daarin kolommen. De som van het totale aantal kolommen in een volledige rij bedraagt altijd 12. Ik heb in mijn ontwerp gekozen voor een item van drie kolommen (het menu), een van zes voor de hoofdtekst  waar nu nog een dummytekst staat en waar drie kolommen voor Done/To do.

    Bekijk je de pagina echter met een smartphone dan zijn de elementen gestapeld, of stacked, zoals dat in het Engels heet. Dat doe je door media queries op te nemen in je stylesheet. Een media query ziet er bijvoorbeeld zo uit:

    @media screen and (max-width: 767px){
    	[class*="col-"] {
        width: 100%;
    }
    

    Deze regel zorgt ervoor dat op schermen die maximaal 767 pixels breed zijn (smartphones) alle elementen de klasse “col-” in de naam 100% breed zijn en dus gestapeld worden.

    In de stylesheet en de html pagina heb ik ook van jQuery gebruikt om de pagina schaalbaar te maken,  het menu te verbergen bij kleine schermen om de breedte van het middengedeelte breder te maken als er een geen menu in beeld is. In code ziet dat er als volgt uit:

    <script>
    	$(document).ready(function() {
    		$("#menubutton").click(function() {
    			$("#menubutton").hide();
    			$("#menu").show();
    			$("#content").toggleClass("col-md-9");
    		});
    	});
    </script>
  2. Het tweede deel van de uitdaging lag in het grafisch ontwerp van de de site. Zelf heb ik weinig kleurgevoel maar gelukkig is daar Paletton (voorheen Color Scheme Designer). Kleurenlay-outs met 2, 3,  of 4 kleurgroepen of juist varianten van één bepaalde tint, het kan allemaal met een paar klikken. Zelf koos ik via de kleurencirkel voor een ontwerp met 1 hoofdkleur en 2 secundaire kleuren die ik keurig geëxporteerd kreeg naar CSS waarden. Maar het bleek nog een aardige klus om en ander te verwerken in mijn eigen pagina-ontwerp. Eerst had ik ook nog een lichtgroene zijbalk, maar dat vond ik minder mooi. Wat er staat, bevalt me zolang het duurt. Het aanpassen van het kleurenschema hoeft echter – dat heb ik nu wel geleerd – geen heel ingewikkelde zaak te zijn en omdat ik daarbij niet op mijn eigen gevoel voor kleurencombinaties hoef te vertrouwen, heb ik goede hoop dat het resultaat blijft ogen.

Web development uitdaging 2

Tot zover mijn uitwerking van de uitdaging van anderhalve week geleden.  Nu staat er nog dummycontent op de site en werken de links nog niet. Voordat ik aan mijn opleiding begon heb ik ook wat gewinkeld bij Udemy. De uitdaging voor volgende week is om de opdrachten die ik daarvoor gemaakt heb nog eens door te nemen en te verwerken in mijn nieuwe site.

PS: bij nader inzien leek het mij handiger om de verschijningsdagen van Van lezen naar doen en Web development uitdagingen om te draaien. De tweede aflevering van Van lezen naar doen verschijnt dan ook komende vrijdag en de web development uitdagingen blijven op de maandag.

Van lezen naar doen: aftrap

start

Weet ik van mijn serie Web development uitdagingen ongeveer wat daarvan het doel is, van deze serie is dat me iets minder duidelijk. Grondgedachten achter het idee zijn dat alleen lezen op zichzelf geen handige manier is om iets te leren  maar dat ik vaak juist dingen die het onthouden bevorderen vermijd.

Een kleine greep:

  • Uitstelgedrag (inclusief nogmaals lezen)
  • Alles voor mezelf houden (in plaats van het met een ander bespreken)
  • Geen aantekeningen maken
  • Niet oproepen uit geheugen
  • Niet toepassen

Deze serie kon wel eens een zoektocht gaan worden naar hoe ik deze en andere punten op kan lossen. Ik vrees dat ik daarvoor nog meer ga lezen. Maar nu met het oogmerk op toepassen. Hoewel ik nog geen Waanzinnig Plan heb, lijkt het (bijna) gelijknamige boek van Marcel van Driel of zijn Geen tijd, geen geld, toch doen uit wat ik ervan heb begrepen met doorbladeren redelijk actiegericht. Juist actie waar ik iemand anders voor nodig heb, ligt mij niet echt. Durf te vragen, zeg maar.

Voor de eerste week ga ik op zoek naar manieren om informatie te kanaliseren. Voor deze serie en voor Web development uitdagingen ben ik namelijk van plan veel meer gebruik te gaan maken van bronvermelding. Simpelweg omdat het minder mijn eigen ervaring is die ik deel maar mijn leerproces. En leren doe je vaak van een ander.

Evernote c.s. Here I come.

Overigens wil ik behalve eenmalig lezen en toepassen er ook voor zorgen dat ik wat ik schrijf ook een blijvend onthoud/toepas. Strategieën die ik daarvoor inzet of uitprobeer, zal ik ook in deze serie bespreken.

@foto VIA PIXABAY met CC0 verklarinG

Web development uitdagingen nr. 1

Web development

Zoals ik afgelopen maandag al schreef ben ik begonnen met een opleiding tot webontwikkelaar. Programmeren heeft me al tijd al getrokken en het einde van mijn vorige baan leek me een mooie gelegenheid om te kijken of ik me niet alsnog in die richting kon specialiseren. Ik heb uiteindelijk voor web development gekozen omdat de talen die daarvoor nodig zijn het minst abstract zijn. Een van de redenen dat ik na de middelbare school niet voor informatica/ict koos, was dat ik van wiskunde weinig kaas gegeten had.

Nu dus alsnog

Vorige maand ben ik met mijn opleiding gestart. Ter voorbereiding had ik al het nodige gegaan. Ik las Lezen, weten en niet vergeten van Mark Tigchelaar, volgde de MOOC Learning how to learn en ging aan de slag met het boek waarop die cursus is gebaseerd, A mind for numbers van Barbara Oakley. Het leek me nuttig om mijn kennis over leren te actualiseren omdat het toch al weer even geleden is dat ik nog studeerde.

Een van de dingen die ik opstak was dat dagelijks er bezig zijn het leren bevordert. Dat gaat me gelukkig met al mijn training met het wandelen aan de hand van deze serie van Peter over het boek Zen Habits – Mastering the Art of Change van Leo Babauta uitstekend af. Dagelijks ermee bezig zijn, versterkt het geheugen, losse onderdelen smelten samen waardoor je ze gemakkelijker onthoudt en je krijgt routine.

Wat me naar aanleiding van de boeken en de MOOC ook van belang leek, was om te oefenen en daarbij meerdere bronnen te gebruiken. De een legt het toch iets anders uit dan de ander uit en bovendien zorgen ze voor divers oefenmateriaal. Jezelf testen is een van de beste manieren om te toetsen of je iets begrijpt.

Oefenstof

Al met al heb ik afgelopen maanden al behoorlijk wat geoefend met HTML/CSS, JavaScript/jQuery, PHP/MySQL en Bootstrap. Het lijkt me daarom nu mijn opleiding echt begonnen is tijd voor de volgende stap: een wekelijkse web devopment uitdaging waarmee ik wat ik leer kan toepassen. Ik ga proberen om de opdracht steeds net iets moeilijker te maken dan ik al heb geleerd omdat dat ik dan de hard start, jump to easy techniek kan toepassen. Maar daarover waarschijnlijk meer in een van mijn afleveringen en mijn nieuwe serie Van lezen naar doen, waarvan maandag het eerste deel verschijnt.

Wat is het idee?

Het is mijn bedoeling om (mijzelf)* voortaan iedere vrijdag (voor de eerste aflevering heb ik vanwege onverwacht bezoek een dag gesmokkeld) een web devopment uitdaging te geven. De week daarna presenteer ik dan de oplossing en de uitleg daarbij plus een nieuwe opdracht. Op die manier hoop ik een leuke manier wat ik leer nog eens extra toe te passen en met een beetje geluk bouw ik dan ook een aardig portfolio op.

Uitdaging 1

  • Bouw een website om alle web development uitdagingen op te presenteren.

*Uiteraard mag je meedoen en jouw oplossing van de uitdaging hier of volgende volgende week als reactie achterlaten.

@foto VIA PIXABAY met CC0 verklarinG

Blogplannen

PHP

Half februari gebeurde er een aantal dingen waardoor mijn mooie blogritme van daarvoor flink verstoord werd. Het lukte me daarna niet mijn ritme te hervinden. Druk met andere dingen. Toch mis ik het wel en heb ik daarnaast het idee dat bloggen mij helpt mijn doelen te verwezenlijken.

Zo halverwege het jaar maakte ik dan ook een kleine tussenbalans op. Een van de dingen waar ik de laatste maanden mee bezig ben geweest, is web development. Mezelf dat leren omdat het voor mijn gevoel beter bij me past dan (online) marketing, content management of communicatie, de richtingen van mijn vorige banen. Een test bevestigde dat vermoeden.

Toch schrijf ik best graag en ben ik graag met taal bezig. Punten en komma’s recht zetten; d’s en t’s. Maar: schrijven voor mezelf of herschrijven van iets wat een ander al heeft geschreven. Daar liggen mijn beperkingen.

Ritme herpakken

Een conclusie van de tussenbalans was dat ik voor iemand die graag schrijft dat te weinig doe. Terwijl ik ritme juist zo prettig vind. Dat blijkt wel uit het wandelen en andere dagelijkse gewoontes die me makkelijk afgaan. Ik ben bijvoorbeeld dagelijks met web development bezig. Juist door er dagelijks mee bezig te zijn, kruipt de code me als het ware onder de huid.

In de derde hadden we een leraar Latijn die vond dat we dagelijkse met zijn vak bezig moesten. 20 jaar verder begrijp ik wat de beste man bedoelde.

Daarmee heb ik de twee onderwerpen die me het meest bezighouden genoemd: gewoontes en web development leren. Beide wil ik inzetten om van bloggen ook weer een gewoonte te maken. Ik moet nog nadenken over hoe ik hier handen en voeten aan ga geven maar ik heb twee blogreeksen op het oog. Voor maandag: van lezen naar doen en voor de vrijdag: web development uitdagingen.

Van lezen naar doen

Op de maandagen ben ik van plan uit te zoeken waarom ik zo weinig doe met wat ik lees. Vaak hooguit herlezen en dat op zichzelf is al een buitengewoon slechte manier om iets te onthouden. Hoe dat beter kan hoop ik al lezend/kijkend en schrijvend te ontdekken.  Zodat van lezen vaker actie komt.

Web development uitdagingen

Op dit moment ben ik dus bezig met een loopbaanswitch richting ICT/web development. Ik volg daar een opleiding voor met behoorlijk wat opdrachten. Maar al voor de cursus begon, leerde ik al dat iets uitleggen aan iemand de beste manier is om het leren. Van die wijsheid wil ik gebruikmaken. Het plan tot dit moment is om mijzelf voortaan iedere vrijdag een (kleine) opdracht in lijn van de leerstof te geven, maar dan net iets moeilijker. De vrijdag daarna geef ik dan de uitwerking en een nieuwe uitdaging.

Hopelijk krijg ik zo het blogritme weer te pakken en helpt het mij ook nog eens in mijn opleiding.

@foto VIA PIXABAY met CC0 verklarinG